کشتار دلفین‌ها در تایجی ژاپن؛ بررسی کامل حقایق تلخ پشت پرده شکار سالانه

هر ساله از ابتدای شهریور تا اسفند، در خلیج کوچکی در شهر تایجی ژاپن، هزاران دلفین و نهنگ کوچک قربانی شکار رانشی می شوند. این عمل که با روش های وحشیانه ای مانند ایجاد دیوار صوتی برای گیج کردن حیوانات و هدایت آن ها به سمت ساحل انجام می شود، دو هدف اصلی دارد: فروش دلفین های جوان و سالم به آکواریوم های…

به روزرسانی گارگروه نویسنده سایت 0 دیدگاه
کشتار دلفین‌ها در تایجی ژاپن؛ بررسی کامل حقایق تلخ پشت پرده شکار سالانه
فهرست مطلب 15 بخش

هر ساله از ابتدای شهریور تا اسفند، در خلیج کوچکی در شهر تایجی ژاپن، هزاران دلفین و نهنگ کوچک قربانی شکار رانشی می شوند. این عمل که با روش های وحشیانه ای مانند ایجاد دیوار صوتی برای گیج کردن حیوانات و هدایت آن ها به سمت ساحل انجام می شود، دو هدف اصلی دارد: فروش دلفین های جوان و سالم به آکواریوم های جهان با قیمت های گزاف، و کشتار بقیه برای تأمین گوشتی که به دلیل تجمع زیستی فلزات سنگین مانند جیوه، برای مصرف انسان به شدت خطرناک است. مستند برنده اسکار، خلیج کوچک، پرده از این فاجعه برداشت، اما با وجود فشارهای بین المللی و هشدارهای سازمان های بهداشتی، این چرخه سودآور همچنان تحت پوشش سنت های محلی ادامه دارد.

مقدمه ای بر فاجعه زیست محیطی در سواحل واکایاما

شهر کوچک و ساحلی تایجی در استان واکایاما ژاپن، با جمعیتی اندک و چشماندازی طبیعی، به جای آنکه به خاطر زیبایی های منحصربه فرد یا تاریخ غنی دریانوردی اش شناخته شود، نام خود را با یکی از بحث برانگیزترین رویدادهای مرتبط با حیات وحش در جهان گره زده است. این شهر که قدمتی طولانی در زمینه صید نهنگ های بزرگ دارد، از حدود نیم قرن پیش تمرکز اصلی خود را به سمت شکار سیستماتیک دلفین ها و نهنگ های کوچک تغییر داده است. آنچه در آب های این منطقه رخ می دهد، یک فعالیت صید معمولی برای تأمین غذا نیست، بلکه یک عملیات پیچیده و سازمان یافته است که هر ساله منجر به رنگین شدن آب خلیج مورائورا به خون هزاران پستاندار دریایی باهوش و اجتماعی می شود.

این پدیده تلخ، نمادی بارز از تقابل سنت های محلی ادعاشده با ارزش های جهانی حفاظت از محیط زیست و حقوق حیوانات است. هر ساله با آغاز فصل شکار، توجه مجامع بین المللی، دانشمندان حوزه زیست شناسی دریایی و فعالان حقوق حیوانات به این نقطه از جهان معطوف می شود تا ابعاد مختلف این کشتار را از منظرهای اخلاقی، زیست محیطی و سلامت عمومی مورد بررسی قرار دهند.

نکته مهم: این مقاله بر اساس آخرین آمارهای منتشر شده توسط سازمان های نظارتی بین المللی و داده های فصل شکار 1404-1405 به روزرسانی شده است تا تصویری دقیق، مستند و به روز از وضعیت فعلی ارائه دهد.

تاریخچه شکار در تایجی؛ از سنت تا تجارت مدرن

یکی از اصلی ترین توجیهاتی که از سوی اهالی تایجی و برخی مقامات ژاپنی برای تداوم این عمل مطرح می شود، ریشه داشتن آن در سنت ها و فرهنگ محلی است. آن ها ادعا می کنند که شکار وال و دلفین بخشی از هویت تاریخی و منبع معیشت اجدادشان بوده است. با این حال، بسیاری از کارشناسان تاریخ و محیط زیست این ادعا را به چالش می کشند.

شکار دلفین به شیوه کنونی که شامل هدایت دسته های بزرگ به سمت ساحل و کشتار آن هاست، پدیده ای نسبتاً جدید محسوب می شود که در دهه های اخیر، به ویژه از اواسط دهه 1960 میلادی، رواج یافته است. این روش برخلاف شکار سنتی نهنگ های بزرگ در گذشته، بیشتر با هدف تأمین گوشت برای مصرف داخلی و به ویژه زنده گیری دلفین های جوان برای فروش به آکواریوم ها و پارک های دریایی در سراسر جهان توسعه یافته است. بنابراین، بسیاری بر این باورند که پنهان شدن پشت نقاب سنت برای توجیه یک عمل سودجویانه در قرن بیست و یکم، تلاشی برای نادیده گرفتن واقعیت و مقاومت در برابر تغییر است، نه پاسداری از یک میراث فرهنگی اصیل.

مکانیسم شکار رانشی (Drive Hunt)؛ یک عملیات سازمان یافته

شکار دلفین در تایجی یک فرآیند دقیق و مهندسی شده است که به روش شکار رانشی یا Drive Hunt انجام می شود. این عملیات با مشارکت گروهی از قایق های صیادی مجهز به ابزارهای خاص آغاز می گردد. صیادان در آب های اطراف به جستجوی دسته های دلفین می پردازند و پس از یافتن یک گروه، آن ها را محاصره می کنند.

در این مرحله، شکارچیان با کوبیدن بر میله های فلزی بلند در زیر آب، دیواری صوتی آزاردهنده و وحشتناک ایجاد می کنند. دلفین ها پستاندارانی بسیار حساس به صدا هستند و برای مسیریابی و شکار از سیستم اکولوکیشن (Echolocation) یا همان سونار طبیعی استفاده می کنند. این صداهای ناهنجار، سیستم جهت یابی دلفین ها را مختل کرده و آن ها را در حالتی از وحشت و گیجی کامل قرار می دهد. در نتیجه، دلفین ها که توانایی فرار یا جهت یابی صحیح را از دست داده اند، به طور ناخودآگاه به سمت ساحل و خلیج کوچکی در نزدیکی تایجی هدایت می شوند.

پس از ورود دسته دلفین ها به خلیج، ورودی آن با تورهای ضخیم و موانع فیزیکی مسدود می شود تا راه فراری باقی نماند. در این مرحله، فرآیند غربالگری آغاز می گردد. شکارچیان و نمایندگان آکواریوم ها، دلفین ها را از نظر ظاهر، سن و سلامت بررسی می کنند. دلفین های جوان، زیبا و آموزش پذیر (به ویژه گونه دلفین پوزه بطری) برای زنده گیری و فروش انتخاب می شوند. بقیه دلفین ها، که شامل مادران، نوزادان و افراد مسن تر هستند، به شیوه ای بی رحمانه به قتل می رسند. این کشتار اغلب با استفاده از نیزه یا وارد کردن میله های فلزی به ناحیه نخاع برای فلج کردن و خونریزی داخلی سریع تر انجام می شود که صحنه هایی دلخراش از تبدیل شدن آب آبی خلیج به رنگ قرمز تیره را ایجاد می کند.

آمار و ارقام تکان دهنده؛ سهمیه های دولتی و واقعیت میدانی

آمار کشتار دلفین ها و نهنگ های کوچک در تایجی هر ساله توسط آژانس تحقیقات شیلات ژاپن تعیین و همچنین توسط گروه های نظارتی مستقل مانند پروژه دلفین (Dolphin Project) ثبت می شود. این آمارها نشان دهنده حجم قابل توجه و نگران کننده این کشتار است.

دولت ژاپن هر ساله سهمیه ای را برای شکار گونه های مختلف تعیین می کند. بر اساس داده های فصل های اخیر شکار (منتهی به 1404 و 1405)، مجموع سهمیه تعیین شده برای پستانداران دریایی کوچک در این منطقه اغلب بیش از 1000 تا 2000 رأس در سال است. این ارقام شامل گونه های مختلفی مانند دلفین پوزه بطری، دلفین ریسو، دلفین خال دار و نهنگ های کوچک مانند نهنگ قاتل کوچک (False Killer Whale) و نهنگ خلبان (Pilot Whale) می شود.

گونه پستاندار دریاییسهمیه تقریبی سالانهوضعیت حفاظتی جهانی
دلفین پوزه بطری (Bottlenose)حدود 100 تا 150 رأسکمترین نگرانی / آسیب پذیر در برخی زیرگونه ها
دلفین ریسو (Risso’s Dolphin)حدود 350 تا 450 رأسکمترین نگرانی
نهنگ خلبان دم کوتاه (Short-finned Pilot Whale)حدود 400 تا 500 رأسکمترین نگرانی
نهنگ قاتل کوچک (False Killer Whale)حدود 200 تا 300 رأسنزدیک به تهدید

علاوه بر دلفین هایی که کشته می شوند، تعداد قابل توجهی (معمولاً بین 50 تا 100 رأس در سال) زنده گیری شده و برای فروش به آکواریوم ها و پارک های دریایی به کشورهای مختلف صادر می گردند. ارزش مالی یک دلفین زنده در بازار سیاه یا حتی بازارهای رسمی برخی کشورها، می تواند به ده ها هزار دلار برسد، که این امر انگیزه اقتصادی اصلی برای ادامه این شکار است.

مستند خلیج کوچک (The Cove)؛ نقطه عطف آگاهی جهانی

یکی از مهم ترین عواملی که باعث شد کشتار دلفین ها در تایجی از یک مسئله محلی به یک رسوایی جهانی تبدیل شود، ساخت و انتشار مستند خلیج کوچک (The Cove) در سال 2009 بود. این فیلم به کارگردانی لوئی سایهوس و با محوریت فعالیت های ریچارد اوبری، مربی سابق دلفین ها در سریال تلویزیونی مشهور دهه 1960 ماجراهای فیلیپر، ساخته شد.

ریچارد اوبری که زمانی دلفین ها را برای نمایش آموزش می داد، پس از مرگ یکی از دلفین های تحت مراقبتش به نام کتی، متوجه حقایق تلخ صنعت نمایش دلفین ها شد و تمام زندگی خود را به مبارزه با این صنعت اختصاص داد. او در این مستند، با استفاده از تکنیک های فیلم برداری مخفیانه و تجهیزات پیشرفته، توانست برای اولین بار فرآیند شکار و کشتار دلفین ها را در داخل خلیج مسدود شده تایجی ضبط کند.

مستند خلیج کوچک صحنه های تکان دهنده ای از هدایت دلفین ها، انتخاب آن ها برای زنده گیری و کشتار بی رحمانه بقیه را به تصویر کشید و ماهیت پنهان و خشونت آمیز این عمل را به جهانیان نشان داد. این فیلم نه تنها به دلیل پرداختن به این موضوع حساس، بلکه به خاطر روایت جذاب و مستندش مورد توجه قرار گرفت و توانست در سال 2010 برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شود. نمایش این فیلم فشار بی سابقه ای را بر دولت ژاپن وارد کرد، هرچند که با واکنش های دفاعی و اتهام ضد ژاپنی بودن از سوی برخی محافل در داخل این کشور روبرو شد.

بحران سلامت عمومی؛ بمب ساعتی جیوه در گوشت دلفین

علاوه بر ابعاد اخلاقی و زیست محیطی، یکی از حیاتی ترین جنبه های کشتار دلفین ها در تایجی، خطر جدی آن برای سلامت عمومی است. دلفین ها و نهنگ ها به عنوان شکارچیان رأس هرم غذایی در اکوسیستم دریایی، دچار پدیده ای به نام تجمع زیستی یا Bioaccumulation می شوند. این بدان معناست که فلزات سنگین و آلاینده های شیمیایی موجود در آب دریا، به تدریج در بافت های بدن این حیوانات جمع می شوند.

مطالعات متعدد علمی مستقل، از جمله تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه های ژاپنی و سازمان های بین المللی، نشان داده اند که گوشت دلفین های صید شده در تایجی حاوی مقادیر بسیار بالایی از متیل جیوه (Methylmercury) و آلاینده های آلی پایدار مانند PCB و DDT است.

هشدار سلامتی: استاندارد ایمنی کشور ژاپن برای وجود جیوه در مواد غذایی 0.4 ppm (قسمت در میلیون) است. با این حال، آزمایش ها نشان داده اند که سطح جیوه در گوشت برخی از دلفین های تایجی به بیش از 1000 تا 2000 ppm می رسد که هزاران برابر بالاتر از حد مجاز است. مصرف این گوشت می تواند منجر به مسمومیت شدید عصبی، آسیب به کلیه و کبد، و اختلالات رشدی در کودکان شود.

با وجود این هشدارهای علمی، بخشی از گوشت کشتار شده همچنان در بازارهای محلی ژاپن، گاهی با برچسب های گمراه کننده به عنوان گوشت نهنگ به فروش می رسد. بسیاری از مصرف کنندگان ژاپنی از خطرات واقعی این محصول بی اطلاع هستند، زیرا اخبار مربوط به آلودگی گوشت دلفین به ندرت در رسانه های اصلی این کشور به طور کامل پوشش داده می شود.

جشنواره های محلی؛ میراث فرهنگی یا توجیه خشونت؟

در شهر تایجی رویدادهایی برگزار می شود که به نوعی با تاریخ شکار وال و دلفین مرتبط هستند و برای اهالی جنبه فرهنگی دارند. یکی از این رویدادها جشنواره تابستانی تایجی موسوم به فستیوال ایسانا (Isana) است که هر ساله در اواسط ماه آگوست برگزار می شود. واژه ایسانا یک اصطلاح قدیمی ژاپنی برای نهنگ است.

همچنین در فصل پاییز، جشنواره دیگری به نام تایجی کوجیرا ماتسوری (Taiji Kujira Matsuri) برگزار می گردد. این جشنواره ها شامل نمایش ها و مراسمی هستند که به شکار وال و دلفین اشاره دارند، از جمله رقص هایی مانند Kujira Odori (رقص نهنگ) که حرکاتی را به تصویر می کشد که نمایانگر تلاش شکارچیان در قایق های کوچک برای نیزه زنی به نهنگ های بزرگ است.

این جشنواره ها از دیدگاه مردم محلی بخشی از میراث و هویت آن ها محسوب می شوند. اما از سوی فعالان حقوق حیوانات و منتقدان جهانی، این مراسم به عنوان تجلیل از یک عمل خشونت آمیز و غیرانسانی و ابزاری برای عادی سازی کشتار در نسل جدید مورد انتقاد شدید قرار می گیرند. منتقدان معتقدند که فرهنگ پویا است و نباید از سنت های منسوخ و آسیب رسان به عنوان سپری برای تداوم بی رحمی استفاده کرد.

واکنش های بین المللی و موانع فعالان محیط زیست

کشتار دلفین ها در تایجی با اعتراضات گسترده و مداوم در سطح بین المللی روبرو است. سازمان های بین المللی حفاظت از محیط زیست، گروه های حقوق حیوانات و فعالان مستقل از سراسر جهان این عمل را وحشیانه، غیرضروری و تهدیدی برای جمعیت پستانداران دریایی می دانند.

این اعتراضات به اشکال مختلفی بروز یافته اند، از جمله برگزاری تظاهرات در مقابل سفارتخانه ها و کنسولگری های ژاپن در کشورهای مختلف، ارسال نامه های سرگشاده به مقامات ژاپنی، و کمپین های رسانه ای برای افزایش آگاهی عمومی. یکی از موثرترین راهکارها، تلاش برای تحریم خرید دلفین های زنده گیری شده از تایجی توسط آکواریوم ها و پارک های دریایی در سراسر جهان بوده است.

با این حال، فعالانی که به طور مستقیم به تایجی سفر می کنند تا وقایع را مستند کنند، با موانع جدی روبرو هستند. مقامات محلی و صیادان تایجی تدابیر امنیتی شدیدی اتخاذ کرده اند. نصب تابلوهای هشدار دهنده، حضور گسترده نیروهای امنیتی خصوصی، و ایجاد موانع فیزیکی در اطراف خلیج، دسترسی به منطقه را در فصل شکار بسیار دشوار و گاهی خطرناک کرده است. هدف از این اقدامات، جلوگیری از فیلم برداری و انتشار تصاویر دلخراش کشتار است.

چگونه می توانیم تأثیرگذار باشیم؟

اگرچه مقیاس این مشکل بزرگ به نظر می رسد، اما اقدامات فردی و جمعی می تواند در کاهش تقاضا و فشار بر دولت ژاپن مؤثر باشد:

  • عدم بازدید از آکواریوم ها و پارک های دریایی: بزرگترین انگیزه اقتصادی برای زنده گیری دلفین ها، تقاضای آکواریوم هاست. با خودداری از خرید بلیط نمایش دلفین ها و نهنگ های اسیر، زنجیره تأمین این صنعت را تضعیف کنید.
  • آگاهی بخشی: اطلاعات مستند و علمی در مورد خطرات مصرف گوشت دلفین و بی رحمی شکار رانشی را با دوستان و خانواده به اشتراک بگذارید. بسیاری از مردم، حتی در داخل ژاپن، از این حقایق بی اطلاع هستند.
  • حمایت از سازمان های معتبر: حمایت از سازمان هایی که به طور مستقیم در محل حضور دارند و کار مستندسازی و نجات دلفین ها را انجام می دهند، می تواند به تداوم فشار بین المللی کمک کند.

سوالات متداول

فصل شکار دلفین ها در تایجی چه زمانی است؟

فصل شکار دلفین ها در تایجی به طور رسمی از ابتدای ماه سپتامبر (اواسط شهریور) آغاز می شود و معمولاً تا حدود ماه مارس (اسفند) سال بعد ادامه پیدا می کند.

آیا کشتار دلفین ها در تایجی قانونی است؟

از نظر قوانین داخلی ژاپن، این شکار تحت سهمیه های تعیین شده توسط دولت انجام می شود و قانونی محسوب می گردد. اما از نظر بسیاری از نهادهای بین المللی و با توجه به روش های مورد استفاده و وضعیت حفاظتی برخی گونه ها، این عمل به شدت بحث برانگیز و غیرقابل قبول است.

چرا همچنان شکار دلفین ها در تایجی ادامه دارد؟

علاوه بر ادعاهای مربوط به حفظ سنت های محلی، عامل اصلی تداوم این شکار، سود اقتصادی قابل توجه حاصل از فروش دلفین های زنده به آکواریوم های بین المللی است که ارزشی چندین برابر گوشت آن ها دارد.

مستند خلیج کوچک (The Cove) درباره چیست؟

این مستند برنده اسکار، به صورت مخفیانه فرآیند شکار و کشتار بی رحمانه دلفین ها در خلیج کوچکی در شهر تایجی ژاپن را به تصویر می کشد و نقش مهمی در آگاهی بخشی جهانی در مورد این فاجعه ایفا کرده است.

جمع بندی

کشتار دلفین ها در تایجی ژاپن، زخمی باز بر پیکره حفاظت از حیات وحش دریایی است. ترکیبی از سنت های منسوخ، منافع اقتصادی پنهان پشت صنعت آکواریوم ها، و بی توجهی به هشدارهای علمی در مورد مسمومیت با جیوه، باعث تداوم این چرخه خشونت آمیز شده است. اگرچه مستند خلیج کوچک و تلاش های بی وقفه فعالان محیط زیست نور امید را به این تاریکی تابانده است، اما پایان این فاجعه نیازمند عزم جهانی، تغییر سیاست های خرید آکواریوم ها و افزایش آگاهی عمومی است. هر صدایی که علیه این بی عدالتی بلند شود، گامی به سوی نجات این پستانداران باهوش و حفظ تعادل اکوسیستم دریایی است.

دسته های مرتبط: